باران پروانه

يكي بود، يكي نبود
اون كه بود، يار ما نبود و
يار ما با ما نبود
يا كه بود و از ما نبود!!!

گفتي دوستت دارم!
حسودي ام شد...
حتي زيباترين دروغ سيزده را هم تو گفتي!!!

لطفا یک دقیقه...
فقط یک دقیقه!!!
همین زمان کوتاه
برای من کافی است...
کافی است
برای این که دست هایم
در میان دست هایت
دوباره گرم شوند!
برای این که در رگ هایم
زندگی دوباره جاری شود
همین یک دقیقه کافی است
برای زنده بودن
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پی نوشت: آن تناور درخت خانه شکست...

از نو شروع مي كنم...
الفباي عاشقي را
به ابتداي نام تو مي رسم...
مومن مي شوم به عشق
با همين حروف ساده
_________________________________
دل نوشت: ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد
پي نوشت: با كمي تغيير...

زندگی درد بزرگی را به انسان تحمیل می کند...
دردی به نام حقیقت!